Het Eucharistisch eerherstel behoort tot de klassieke devotie van de Kerk tegenover het Allerheiligst Sacrament. Sinds de middeleeuwen groeit het besef dat de tegenwoordigheid van Christus in de Eucharistie niet alleen aanbidding vraagt, maar ook genoegdoening voor onverschilligheid, verwaarlozing en heiligschennis. In de aanbidding verenigt de gelovige zich met het offer van Christus zelf, dat voortdurend tegenwoordig wordt gesteld op het altaar. Men komt niet alleen om te bidden, maar om eer te herstellen, om liefde te beantwoorden met liefde en om de beledigingen tegen het heilig Sacrament te vergoeden. Daarom kent de traditie uren van aanbidding, uitstelling van het Allerheiligst, en gebeden van genoegdoening, vooral verbonden met het Heilig Hart van Jezus. Het Eucharistisch eerherstel is zo een stille voortzetting van de offerande van Christus, een daad van geloof in zijn werkelijke tegenwoordigheid en een antwoord van liefde op zijn blijvende verblijf onder ons.